संख्याविशेषणे आणि त्यांची उदाहरणे यांच्या योग्य जोड्या लावा. 'अ' गट a. संख्यावाचक b. क्रमवाचक c. आवृत्तीवाचक d. अनिश्चित 'ब' गट i. दुप्पट, चौपट, दुहेरी, तिहेरी ii. दोघे, तिघे, पाची, साती iii. थोडा, फार, सर्व, इतर iv. पहिला, पाचवा, दहावा, शंभरावा

स्पष्टीकरण

मराठी व्याकरणात संख्याविशेषणांचे चार प्रकार आहेत आणि प्रत्येक प्रकाराची ओळख त्याच्या ठराविक स्वरूपावरून होते. 'संख्यावाचक' (a) म्हणजे नुसती संख्या दर्शवणारी विशेषणे नव्हे, तर येथे 'गणनावाचक' या अर्थाने समूह दर्शवणारी रूपे अपेक्षित आहेत — म्हणून 'दोघे, तिघे, पाची, साती' (ii) ही उदाहरणे a शी जोडली जातात. 'क्रमवाचक' (b) विशेषणे वस्तूंचा क्रम किंवा अनुक्रम दर्शवतात, म्हणजे 'पहिला, पाचवा, दहावा, शंभरावा' (iv) ही उदाहरणे b शी जुळतात कारण यात क्रमसंख्या स्पष्ट होते. 'आवृत्तीवाचक' (c) विशेषणे एखादी गोष्ट किती पटीने आहे हे दर्शवतात, म्हणजे 'दुप्पट, चौपट, दुहेरी, तिहेरी' (i) ही उदाहरणे आवृत्ती किंवा पुनरावृत्ती दर्शवतात, त्यामुळे c शी i जोडले जाते. 'अनिश्चित' (d) संख्याविशेषणे नेमकी संख्या न सांगता अंदाजे प्रमाण दर्शवतात, म्हणजे 'थोडा, फार, सर्व, इतर' (iii) ही उदाहरणे निश्चित संख्या न सांगता सामान्य प्रमाण दर्शवतात, त्यामुळे d शी iii जोडले जाते. अशा प्रकारे योग्य क्रम a-ii, b-iv, c-i, d-iii असा येतो, जो पर्याय क्रमांक 1 मध्ये 'ii iv i iii' या स्वरूपात दिलेला आहे, त्यामुळे तोच योग्य आहे.