केवलप्रयोगी अव्ययांच्या योग्य जोड्यांचे गट ओळखा. (a) शोकद्योतक – हाय रे, अयाई, आई गं. (b) स्वीकारद्योतक – ठीक, बरे, होय. (c) संबोधनद्योतक – अरे, अगो, हो. (d) आश्चर्यद्योतक – अहाहा, अरे बापरे, ओहो.

स्पष्टीकरण

केवलप्रयोगी अव्यय (Interjections) हे मराठी व्याकरणातील असे शब्द आहेत जे मनातील भावना - शोक, आश्चर्य, संबोधन, स्वीकार इत्यादी - थेट व्यक्त करतात आणि वाक्यातील इतर शब्दांशी त्यांचा व्याकरणिक संबंध नसतो. दिलेल्या चारही गटांतील उदाहरणे प्रचलित मराठी व्याकरणानुसार योग्य आहेत. (a) मध्ये 'हाय रे', 'अयाई', 'आई गं' हे शब्द दुःख किंवा वेदना व्यक्त करतात म्हणून ते शोकद्योतक आहेत. (b) मध्ये 'ठीक', 'बरे', 'होय' हे शब्द एखादी गोष्ट मान्य करणे किंवा स्वीकारणे दर्शवतात म्हणून ते स्वीकारद्योतक आहेत. (c) मध्ये 'अरे', 'अगो', 'हो' हे शब्द कोणाला हाक मारण्यासाठी वापरले जातात म्हणून ते संबोधनद्योतक आहेत, तर (d) मधील 'अहाहा', 'अरे बापरे', 'ओहो' हे शब्द आश्चर्य किंवा विस्मय व्यक्त करतात म्हणून ते आश्चर्यद्योतक आहेत. अशा प्रकारे सर्व चार जोड्या त्यांच्या अर्थच्छटेनुसार अचूकपणे जोडलेल्या असल्याने पर्याय (4) 'सर्व पर्याय बरोबर आहेत' हा योग्य ठरतो.