'परागने सशाला पकडले.' - प्रयोग ओळखा.

स्पष्टीकरण

'परागने सशाला पकडले' या वाक्यात प्रयोग ओळखण्यासाठी आपल्याला कर्ता, कर्म आणि क्रियापद यांचे परस्पर संबंध पाहावे लागतात. या वाक्यात कर्ता 'पराग' आहे आणि तो तृतीयेच्या रूपात 'परागने' असा आलेला आहे, तर कर्म 'सशाला' आहे. मराठी व्याकरणात जेव्हा कर्ता तृतीया विभक्तीत असतो आणि कर्म द्वितीया किंवा चतुर्थी विभक्तीत असते आणि क्रियापदाचे रूप ना कर्त्याच्या लिंग-वचन-पुरुषानुसार बदलते ना कर्माच्या, तेव्हा तो सकर्मक भावे प्रयोग असतो. इथे क्रियापद 'पकडले' हे कर्ता 'पराग' (पुरुष, एकवचन) किंवा कर्म 'सशाला' यांच्याशी सुसंगत नसून ते नपुंसकलिंगी एकवचनी रूपात स्थिर आहे, हे भावे प्रयोगाचे मुख्य लक्षण आहे. वाक्यात कर्म असल्यामुळे (सशाला) हा प्रयोग सकर्मक भावे प्रयोग ठरतो, कारण क्रियापदाचे रूप कर्ता किंवा कर्म यापैकी कोणाच्याही अनुरूप बदललेले नाही.